ผมไม่คิดว่าเราจะได้มาเดิน บนถนนสายนี้ด้วยกันอีก
แต่ตอนนี้เรากำลังเดินอยู่ด้วยกัน
ชะตาพาเรากลับมาเจอกันอย่างเลี่ยงไม่ได้
ดีที่ตอนนั้นฉันรวบรวมความกล้า กลับมาคบกับคุณอีกครั้ง
ช่วงเวลายาวนานที่ห่างกันไปนั้น ผมเสียอะไรไปมากมาย
สิ่งที่คุณเสียไปก็แค่ของนอกกาย
แต่สิ่งที่ผมมีตอนนี้
คือหัวใจที่รักคุณ
ชีวิตผมไร้แสงสว่าง
สิ่งเดียวที่ฉันต้องการก็คือหัวใจของคุณ
ความจริงอย่างเดียวที่ฉันได้เรียนรู้
จากช่วงเวลายาวนานที่เราห่างกัน
คือถึงแม้ชีวิตคุณจะเต็มไปด้วยเมฆครึ้ม
ฉันก็ยังรักคุณ
คนเรารักเมฆครึ้มได้ด้วยเหรอ
- ครึ้มขนาดไหนล่ะ - ขนาดแสงส่องไม่ถึงไง
ไม่มีแดดเลยเหรอ
ไม่เลย ครึ้มมาก ดาร์กตลอดเว
อยู่อย่างไม่มีแดด จะเป็นซึมเศร้าเอานะ
ระดับภูมิต้านทานลดลง แถมยังขาดวิตามินอีก
ถูกต้อง
ถึงกินยาต้านซึมเศร้ากับวิตามินหลายๆ ตัว ก็ช่วยได้แค่ปีสองปี
ด้วยแรงแห่งรักจะผลักให้มีแรงสู้มั้ยนะ
มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอ ความรักคนเราจะแกร่งขนาดไหนเชียว
ถูกต้อง
ความรักของทั้งคู่เนี่ย มันจะไม่สิ้นสุดบ้างเลยเหรอ
จบเศร้านะ เป็นรักที่ถูกจำกัดด้วยเวลา
ทำไมต้องสร้างเรื่องหลังจบ มาเพื่อทำลายตอนจบดีๆ ด้วย
นั่นแหละ แบบนี้ไงละครถึงได้มีตอนจบ
ดีมาตลอดแต่มาตกม้าตายตอนนี้
แต่มันจะเป็นแฮปปี้ เอนดิ้งได้ ก็ต้องพูดว่า "ฉันรักเธอ" ก่อนมั้ยอะ
ถึงจะจบแบบคู่รักเลิกรากัน
แต่ก็เลิกก่อนจะได้รู้ด้านน่าสมเพชของอีกฝ่าย
ก็ถือว่าเป็นแฮปปี้ เอนดิ้งนะ
ก็แฮปปี้ เอนดิ้งไม่ใช่เหรอ
ทำไมเธอคิดลบจัง
ถึงความเป็นจริงจะตรงข้าม
แต่ก็อยากให้ละครจบด้วยคำว่า "ฉันรักเธอ" นะ
งั้นเรามาพูดกันบ้างมั้ยล่ะ
ก็ได้
ฉันรักเธอ
- ฉันรักเธอ - ฉันรักเธอ
ฉันรักเธอ
ครั้งเดียวอ่อ เอาอีกสิ ไหนๆ ก็ทำแล้ว
- ฉันรักเธอ - ฉันรักเธอ
- รักบ้าๆ
ก็ได้ ชอบหนังรักก็ได้
เพราะชาตินี้คงไม่ได้รักใครในชีวิตจริง
ปากบอกไม่อยากรัก แต่ในใจพี่ก็หวังจะได้รักดีๆ ล่ะสิ
เจอแค่ความสัมพันธ์น่าเหนื่อยหน่าย
เป็นปณิธานว่าจะต้องเจอรักดีๆ หลังเจอความสัมพันธ์แบบนั้น
แต่ปณิธานแบบนั้น
มันไม่มีผลอะไรหรอก
พวกเด็กๆ ประถมสมัยนี้ชอบพูดว่า "จะไม่มีความรัก"
แต่กับจินจูน่ะ พอเลิกแล้วชีวิตดีขึ้นนะ
หลังจากเลิกกับแฟนก็ตั้งใจเขียนมากเลย
เลิกกันเถอะ
- ทำไมล่ะ - ฉันเกลียดนาย
ทำไมถึงเกลียดกันล่ะ
อธิบายให้ฟังหน่อยได้มั้ย
ทำไมฉันต้องอธิบายให้นายฟังด้วย ว่าทำไมฉันเกลียดนาย
หน้าฉันยังไม่อยากจะมอง ยังจะให้มาบอกเหตุผลอีก
อย่าให้มันยืดเยื้อเลย
จบกันแบบสวยๆ ดีกว่า
จบสวยๆ เหรอ
เนี่ยนะจบสวยๆ
เขาไม่ได้โต้ตอบคำว่า "ยืดเยื้อ" แต่เดือดกับคำว่า "จบสวย"
ซึ่งฉันเกลียดมาก ถึงแม้จะเป็นตอนนั้นก็เถอะ
เราเลิกกันเพราะฉันเกลียดทุกอย่างที่เป็นเขา
นายเมาแล้วก็โทรมาหาฉันก่อนนะ
ฉันไม่ได้คิดถึงนายเลยสักนิด แถมตอนนั้นฉันก็ดันเมาอยู่อีก
นี่ แต่เธอเป็นคนชวนเข้าโรงแรมเองนะ
อะไรนะ เกรียนมากเหรอ
เดินกันอยู่ดีๆ แล้วนายก็หยุด
แล้วก็บอกว่า "โอ้ นั่นโรงแรมที่มีธีม อยากรู้จังว่ามีธีมอะไรบ้าง"
นายเป็นคนพูดไม่ใช่หรือไง
ฉันแค่อยากรู้เฉยๆ ว่ามีธีมอะไร
ให้ตาย นี่นายหัวเราะอยู่เหรอ
ฉันผิดไปแล้ว
น่าจะขอโทษตั้งแต่ต้น
อยู่กับใครน่ะ ฉันได้ยินเสียงผู้หญิง
แกล้งเมาอีกแล้วใช่มั้ย ฉันรู้นะ
บ้าจริง!
เดี๋ยวนี้ฉันทำเรื่องบ้าๆ ทุกอาทิตย์เลย
ฉันจะไม่ไปเจอเขาแล้ว
จบแล้ว จบจริงๆ จบแล้ว
ฉันไม่เสียดายเลยนะ ไม่มีแล้ว
ไม่เหลือเหตุผลจะรัก หมดใจแล้ว
เลิกกันเหรอ คิดว่าตัวเองเป็นใคร
นายคิดว่าตัวเองเป็นใคร กล้าดียังไงมาบอกเลิกกับฉัน
พูดจาแบบนั้นออกมาได้ไง
หลายวันมานี่ มีวันละหลายครั้ง
ที่ฉันคิดว่า ฉันคงน่ารำคาญ ถ้าจะส่งข้อความหานายอีก
ฉันคิดว่านายจะรำคาญขนาดไหน ถ้าฉันชวนมากินข้าวด้วยกัน
ฉันต้องมานั่งกังวลเรื่องแบบนี้ กับคนที่คบกันมาเจ็ดปี
ตอนนี้
เธอก็ยังคิดถึงตัวเองก่อนสินะ
สองคืนก่อน
เพื่อนฉันบอกว่าเห็นนาย
ที่โรงแรม
ฉันสบายดี
เธอร้องไห้สามวันสามคืน
เธอร้องไห้สามวัน ทำตัวสบายอยู่วันสองวัน
แล้วก็ร้องไห้อีกสามวัน
ฉันเป็นแบบนั้นเหรอ เพราะดูละครแล้วซึ้งมั้ง
ตอนนั้นฉันดูเรื่อง "รีพลาย" อยู่
ละครมันเศร้าขนาดที่ต้องร้องไห้ เพราะตอนที่สองตั้งห้าวันเลยเหรอ
มันฉายวนไปไง
ผู้หญิงหยุดร้องไห้เมื่อไหร่ เมื่อนั้นผู้ชายน้ำตาไหลเป็นสายเลือด
พี่ชนะ
ชนะก็ไม่คุ้มหรอก เรื่องมันแล้วไปแล้ว
หลังจากฉันตัดใจได้ ฉันก็ได้เจอเพื่อนดีๆ
แปลกจัง
ฉันไม่เคยสนใจของแบบนี้เลย
ไม่สิ จริงๆ แล้วมันอยู่ไกลเกินฝันต่างหาก
แต่จู่ๆ มันก็คืบคลานเข้ามาในหัวใจ ด้วยความเร็วแสง และกระซิบให้ฉันได้ยิน
คุณก็โดนหลอกมาเหรอคะ
คุณไม่ได้เจ็บปวดเพราะการเลิกรา
แต่เจ็บปวดเพราะความรัก
รักนี่ล่ะที่เจ็บปวด เริ่มรักเมื่อใด เริ่มทุกข์ใจเมื่อนั้น
และมันก็ยิ่งตอกย้ำเมื่อคุณเลิกรากัน
แล้วคุณก็ยิ่งไปซ้ำเติมแผลเป็นตัวเอง
แผลจะตกสะเก็ด
เหลือแต่ความว่างเปล่าไว้ให้คุณ
เมื่อแผลเกิดขึ้น
มันเจ็บใช่มั้ยล่ะคะ
เพราะแบบนี้คุณถึงถูกหลอก
ความรักมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเหรอ
มันอยู่ชั่วนิรันดร์จริงเหรอ
ไม่เลย
เชื่อในสิ่งที่คุณเห็นดีกว่า เชื่อในสิ่งที่จะอยู่ชั่วนิรันดร์
ความรักเป็นเรื่องหลอกลวง
อย่าให้มันมาลวงคุณได้อีก
ซื้อฉันสิคะ
เพิ่งเลิกกับแฟนมาเหรอ
เกินปีแล้วค่ะ ไม่แน่ใจว่าเรียกว่าเพิ่งได้มั้ย
เพิ่งมาเขียนหลังจากตัดผู้ชายออกจากชีวิตเหรอ
- คุณดูดวงเป็นด้วยเหรอคะ - ฉันแค่อ่านงานเขียนคุณก็รู้แล้ว
- ถูกทิ้งมาใช่มั้ย - เปล่าค่ะ ไม่ใช่
- ตัดใจจากเขาได้แล้วสิ - ค่ะ ถูกต้อง
ตัดใจยังไงล่ะ
ฉันคิดถึงเป้าหมายน่ะค่ะ
เป้าหมายเหรอ
ฉันต้องมุ่งมั่น
อยากพิสูจน์ว่ากระเป๋าพูดความจริงกับฉันมั้ย
ฉันเลยต้องยืนยันดูซะหน่อย
โอนเข้าบัญชีเงินฝากฉันได้เลยนะคะ
- ถ้าคุณปิดตอนนี้... - ฉันรู้ว่าจะเป็นยังไงค่ะ
เงินก็ไม่ได้มากมายอะไร ดอกเบี้ยน้อยๆ ไม่เอาค่ะ
ฉันมุ่งมั่นมากถึงขนาดยอมขโมยเงิน
แม่
จำกระปุกหมูที่หนูใส่เงินไว้ 500 วอนได้มั้ย
เงินนั่นหนูเก็บทั้งชีวิตเลยนะ
มันไม่อยู่ในที่ที่ควรอยู่
หนูหามันไม่เจอเลย
พี่สาวหนูที่เพิ่งกลับบ้าน หลังจากไม่ได้กลับเป็นชาติ เกี่ยวด้วยมั้ย
ลืมๆ มันไปเถอะ
น้องพี่...
โอนเข้าบัญชีเงินฝากเลยนะคะ
ตอนนี้เธอกำลังเรียนโรงเรียนนายร้อย
เพื่อจะมาจับคนแบบฉันนี่แหละ
และทุกอย่าง...
ก็เป็นความจริง
ฉันเริ่มกลับไปดูตัวเองช่วงเริ่มความสัมพันธ์
ฉันเจอความฝันของตัวเองอีกครั้ง
ได้เรียนรู้ว่ามันมีค่าขนาดไหน
และฝันเหล่านั้น
ช่วยให้ฉันได้เจอเพื่อนดีๆ มากมาย
ที่ทำให้ฉันพบทางสว่าง
ฉันเลยทุ่มเทเขียนงานอย่างเดียว
เรารับคุณเข้าทำงาน
ว่าไงนะคะ
ความตระหนักได้กับเป้าหมายของคุณไม่ขัดแย้งกัน
และเป้าหมายที่คุณอยากไปถึง ไม่ต่างจากเป้าหมายของฉัน
ฉันสนใจในตัวคุณนะ
แต่ก็ยังต้องพัฒนาเรื่องงานเขียนอยู่
อย่าเอาแต่แย้งแต่จงเชื่อฟัง
เธอจะไม่มีวันได้มายืนเถียงฉัน
และงานเขียนของเธอก็ไม่มีวันดีกว่าฉันด้วย
ถ่อมตัวเวลาอยู่ต่อหน้าฉัน ทำได้มั้ย
ฉันจะไม่ทำตัวน่ารำคาญค่ะ ท่านยอดนักเขียนจอง
ดีมาก
เริ่มงานพรุ่งนี้เลยนะ
ขอบคุณค่ะ ฉันจะทำให้ดีที่สุดค่ะ
เยส คุณจองฮเยจองคะ ฉันได้เป็นผู้ช่วยของคุณเหรอคะ
การเปลี่ยนรูปแบบและความสร้างสรรค์ของชีวิต
เริ่มขึ้นหลังจากฉันตัดใจจากแฟนเก่าได้
เหมือนได้ถอนรากชั่วๆ ของชีวิตออกไป
ในที่สุด ก็ได้เดินบนทาง ที่โรยด้วยกลับกุหลาบแล้ว
ปาร์ตี้ไก่ทอด
พี่เอา 500 วอนใส่คืนให้แล้วนะ เริ่มเก็บใหม่นะ
สักวันฉันจะจับพี่ขังคุก
แม่ พ่อ
ต่อไปนี้กินแต่น่องนะ
เราชอบกินอก
- หนูรู้ว่าพ่อกับแม่ให้เราได้กินส่วนดีๆ - เปล่า
เราชอบกินอกจริงๆ
กินเถอะ
โอเค
นักเขียนที่ไปทำงานด้วยเนี่ย ดังใช่มั้ย
- ค่ะ - เขียนเรื่องอะไรล่ะ
"ราชสีห์อารมณ์ร้อน" "หมอคนนั้นของฉันคนเดียว" "จ้าวปิงปองกับน้องหนมปัง" และอีกเยอะค่ะ
รู้จักบ้างมั้ย
รู้
- ลูกล่ะ - รู้ค่ะ
เคยดูตอนเป็นละครเหมือนกัน
ก็คงดังมากจริงๆ แหละ
- ดื่มกัน - ดื่ม
ชน
หนูจะได้เป็นที่นับหน้าถือตา
ประสบความสำเร็จ
ถึงหนทางจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ แต่ฉันก็จะเอากุหลาบมาโรยเอง
แล้วก็จะเดินบนเส้นทางนั้น
ฉันจะเดินบนเส้นทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ
ดื่ม
ใช่แล้ว ทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ นั้นคือทางลูกรังดีๆ นี่เอง
ฉันทำได้ ฉันทำได้
ฉันทำได้แต่ก็รู้สึกเหมือนจะตายด้วย
ใจเย็นก่อน ใช่แล้ว
สุดยอดผู้กำกับที่ไม่มีใครสู้ได้ก็มาที่นี่ด้วย
- เขาทำงานกับเจบีซีตั้งแต่อายุ 28 - จริงๆ แล้ว 26 ครับ
- เปิดตัวในฐานะผู้กำกับตอนอายุ 30 - 28 ครับ
- ละครเรื่องแรกได้เรตติ้งเกิน 15 เปอร์เซ็นต์ - 16 เปอร์เซ็นต์
หนังอีกสี่เรื่องประสบความสำเร็จด้านรายได้
ได้รางวัลด้วยครับ
เคยมีใครที่กำกับแล้วทำโฮมรัน ห้าเรื่องติดต่อกันแบบคุณมั้ย
บางคนกำกับแล้วดังอยู่สองเรื่อง
แล้วอีกเรื่องก็ฮิต ตอนเป็นละครพิเศษช่วงชูซอก
ครับ ในรายการ "คนดังวันนี้"
ผมอยู่กับซนบอมซู ผู้กำกับของเจบีซีที่ทำละครทีไร
ไม่เคยพลาด ไม่มีปัญหา ไม่มีอุปสรรคเลย
ยินดีต้อนรับครับ
มาห้องทำงานเราครั้งแรกเหรอคะ
ครับ แต่ไม่รู้สึกเหมือนครั้งแรกเลย
ห้องทำงานที่ไหนก็เหมือนกันหมด
แต่ที่อื่นไม่เหมือนที่นี่ เพราะที่อื่นไม่มีคุณ
กาแฟมั้ยคะ
- มีชาถั่วพร้ามั้ยครับ - มีค่ะ
ทุกคนทักทายหน่อย รู้จักผู้กำกับซงบอมซูกันใช่มั้ย
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
พวกเธอควรรู้สึกเป็นเกียรติ และขยันทำงานเข้านะ
- เป็นเกียรติมากค่า - เป็นเกียรติมากค่า
- เหมือนกันครับ - แน่นอน
ขอทำงานหนักๆ จนประสบความสำเร็จก่อนตายได้มั้ย
จินจู เลิกงานได้แล้ว
โอเคค่ะ
สวัสดิการพนักงานดีจริงๆ ได้กลับบ้านก่อนด้วย
ฉันมาทำงานตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ
ฉันกลับก่อนนะคะ ลาก่อนค่ะ
- เกือบเจ็บตัวแล้วนะครับ - ฉันเหรอ
ความรู้สึกรำคาญที่ฉันรู้สึกอยู่ตอนนี้
เพราะเขาเป็นคนที่ ประสบความสำเร็จโดยธรรมชาติ
หรือเป็นแค่ภาพลวง ที่คนไม่ประสบความสำเร็จอย่างฉันคิดขึ้นเอง
ต้องประสบความสำเร็จก่อน
ถ้าเขายังน่ารำคาญอยู่ แปลว่าเขามีเชื้อน่ารำคาญในตัว
ฉันอยากเป็นคนน่ารำคาญเหมือนกันนะ
ไม่อยากโดนดูถูกนั่นนี่
ถ้าไม่มีคนมาดูถูก เธอไม่กังวลแย่เลยเหรอ
อืม นั่นแหละที่น่ากลัวที่สุด
ได้ยินมาว่า เราไม่ควรเดินช้าๆ...
ควรเดินอย่างมั่นใจ เพื่อเลี่ยงไม่ให้โดนพวกโรคจิตตาม
- อะไร ใครบอก - ข่าวบอก
ฉันอยากเดินช้าๆ เพราะฉันเหนื่อย
ทำไมต้องเดินมั่นๆ เพื่อให้พวกโรคจิตไม่ชอบด้วย
บ้าไปแล้วหรือไง
แค่ชีวิตเราล้มเหลวมันก็แย่พออยู่แล้ว
ต้องมาคิดเรื่องโรคจิตนี่อีก
ชีวิตเธอก็ประสบความสำเร็จอยู่แล้วนะ นี่ล้อเลียนกันเหรอ
ไม่งั้นก็เป็นคนรวย จ้างคนขับรถมา
จะได้ไม่ต้องสนว่าต้องเดินท่าไหน
ก็จริง อย่าตะโกนหรือสั่งให้เครื่องบินบินย้อนด้วยล่ะ
ฮันจูอยู่ในช่วงขาขึ้น
- ถูก - จริง
เด็กชั้นประถมนอนอยู่นะ
นี่เลี้ยงเด็กให้โตนะ แต่ก็ยังมานั่งดื่ม นั่งคุยกันอยู่ได้
จะมีประโยชน์อะไร ถ้ามีเพื่อนบ้านที่ไม่ส่งเสียงดัง
ผมนอนไม่หลับเพราะเสียงในห้องนั่งเล่นต่างหาก
โทษทีนะ เราผิดเอง
โทษที ขอถอนคำพูด ฉันว่าชีวิตเธอก็ยังดีอยู่นะ
เดี๋ยวเขาก็ได้หาเงินเลี้ยงตัวเองแล้ว
สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ฮันจูเป็นผู้หญิงฉลาด เป็นที่ชื่นชอบของทุกคน
ไม่ต้องยิ้มกว้างให้โลกสดใส
แค่ยิ้มนิดเดียวก็น่ารักแล้ว
ยังมีอีกนะ
พวกเขาขอให้เธอมาเล่นแบดมินตัน
ชวนไปดื่มกาแฟ
ไปดื่มกาแฟกัน ฉันเลี้ยงเอง
ฮันจู เธอคิดว่าไง
ชวนเธอไปเดินรอบทะเลสาบ
ฮันจูไม่เคยปฏิเสธเลย
แต่ก็ได้ชื่อว่าเป็นคนที่มีกำแพงสูง
คือว่า...
เมื่อไหร่ก็ตามที่มีคนมาสารภาพรัก เธอก็มีวิธีปฏิเสธพวกเขาไปในทันที
เหมือนกับไทเก๊กที่มีทั้งความแข็งแกร่ง และนุ่มนวลในเวลาเดียวกัน
ฮันจูรักการเรียนยิ่งกว่าอะไรดี
รวมถึงเพื่อนสาวมากกว่าสิ่งอื่นใด
อยู่มาวันนึง...
ก็เกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น
เธอชอบอะไร
หมายความว่ายังไง
ฉันถามว่าเธอชอบอะไร
คุณเป็นใครเหรอคะ
[โนซึงฮโย]
ชอบแบบไหนล่ะ
เธอชอบผู้ชายแบบไหน
ฉันจะไปถ้าเธอตอบคำถาม
ผู้ชายที่ไม่ทำเรื่องพวกนี้
ฉันเอาแต่คิดวิธีที่ไม่ต้องมาทำเรื่องพวกนี้
แต่มันไม่มีวิธีแบบนั้น
ฉันชอบผู้ชายมีอารมณ์ขัน
[โรงละคร: สุดฮา สุดหล่อ สุดเพี้ยน]
ฉันไปเข้าคณะตลกแล้ว
มาดูสิ
ไม่ได้เล่นเองหรอกนะ
แต่มาดูแล้วกัน
ทำไมถึงไม่มาล่ะ
มันดูไม่น่าสนุกน่ะ
[โรงละคร: สุดฮา สุดหล่อ สุดเพี้ยน]
รอบนี้ฉันแสดงเองด้วย อย่าลืมมาล่ะ
ขอโทษนะ
นายรุกหนักแบบนี้ ฉันรู้สึกไม่สบายใจเลย
มันไม่ได้ขนาดนั้น
แต่นายทำให้ฉันอึดอัดน่ะ
ไม่ไปเรียนเหรอ
นายเรียนคณะอะไร
ฉันไม่ได้เรียนที่นี่ ฉันเรียนไม่เก่ง
แล้วรู้จักฉันได้ยังไง
ฉันเห็นเธอเดินอยู่ที่ถนนก็เลยตามมา
นี่ เอาเบอร์ไอ้บ้านั่นมาสิ
โรคจิตชัดๆ
ฉันไม่มีเบอร์เขา
บอกแล้วไงว่าเขาไปแล้ว
ไม่ช่วยหรอก ไปแจ้งความเถอะ
ไม่ต้องหรอก ฉันบอกไปแล้วว่าอึดอัด เขาไม่ได้มาหาแล้วล่ะ
ไอ้โรคจิตนั่นมันอาจจะ แอบมองเธออยู่ก็ได้นะ
เขาดูไม่ใช่คนแบบนั้น
อะไร เกิดอะไรขึ้น
อยากรู้จักเขาแล้วรึไง
หมายความว่าไง
ให้ตาย
อะไร
อะไรล่ะ
ตอนเป็นนักเรียน เราจะชอบสะพายกระเป๋าไว้ข้างหลังแบบนี้
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ขลุ่ยรีคอร์เดอร์
เจ้าขลุ่ยเนี่ยมักจะโผล่ออกมา แบบนี้ตลอดเลย ใช่มั้ย
ใช่ ถูกต้อง
- แต่ไม่ใช่แค่นั้นนะ - จริง
พอเอาขลุ่ยออกมา
- น้ำลายออกจะออกมาแบบนี้! - เฮ้ย!
เด็กบางคนลื่นล้มด้วยนะ
ใช่เลย ฉันเห็น
ทีนี้ระหว่างเดินเนี่ย...
- เชือกรองเท้าหลุดแล้ว - ฉันเหรอ
ถูกไม่ถูก ถูกใช่มั้ย
- คุณเป็นเหมือนกันใช่มั้ย - นี่อะไร เกิดอะไรขึ้น
เดินเตะกระเป๋า
- เป็นแบบนี้ด้วยรึเปล่า - ใช่ ใช่!
ต่อไป ระหว่างทางไปโรงเรียน...
นี่ ลองล้มไปดูสิ
ล้มลงไปเลย
พยายามตลกรึไง
- แทฮุน ล้มไปเลย - ไม่เหมือนจริงเลย
เอาขลุ่ยออกมา
โอ๊ย ให้ตาย!
- ยังไม่ได้ - ไม่โอเค
นายโดนด่าแรงขนาดนั้นเลยเหรอ ถ้าทำไม่ได้น่ะ
- พวกเขาไม่ได้ด่านะ - ไม่ได้ด่าเหรอ
ขอความเห็นกันน่ะ
ขอความเห็นแล้วต้องตะคอกใส่กันด้วย
งั้นทำไมต้องตะคอก ซะเดือดดาลขนาดนั้นด้วย
ก็จู่ๆ มีคนที่ไม่มีประสบการณ์
ไปอ้อนวอนขอร่วมแสดงด้วย
แล้วพอพวกเขายอม เขากลับเล่นได้ห่วยมาก
มันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
ใช่ ฉันเอง
อยากเป็นนักแสดงตลกอยู่แล้วเหรอ
เปล่า ทำไมต้องอยากด้วย
ต้องคอยให้คำแนะนำอะไรไร้สาระตลอด
ความฝันจริงๆ คือการได้เที่ยวรอบโลก
แล้วก็กลับไปที่ที่เกลียดที่สุด แล้วก็ตายที่นั่น
ไม่ใช่ที่ที่ชอบแต่เป็นที่ที่เกลียดเหรอ
มีความทรงจำดีๆ กับที่แบบนั้นก็พอแล้ว
ฉันว่ามันเป็นเรื่องสวยงาม ที่จะได้ตายในที่ที่เราจะไม่เสียใจ
แต่ผู้หญิงที่ฉันชอบ...
บอกว่าเธอชอบคนมีอารมณ์ขัน
ตอนนี้ก็เลยอยากตาย โดยที่ทำให้เธอหัวเราะไปด้วย
ไม่ใช่เหรอ
ถ้าไม่ใช่แบบนั้น ฉันจะเลิกทำเลย
ไม่ ฉันพูดจริงนะ
งั้นฉันจะทำให้ดีที่สุด
ขอโทษนะ...
หืม
งั้นทำให้ฉันหัวเราะสิ
"ตรงนี้เหรอ" เขาไม่ถามเธอแบบนั้น
เขาเริ่มพยายามทำให้เธอหัวเราะ
แล้วฮันจูก็หัวเราะทั้งคืน
เดาว่าเธอคงไม่ได้แค่หัวเราะทั้งคืน
คืนนั้น...
ทั้งคู่...
ได้รู้ว่าเรตการคุมกำเนิด ในการใช้ถุงยางอยู่ที่ 85 เปอร์เซ็นต์
แต่กลับไม่คิดว่าพวกเขา เป็นเหยื่อที่อยู่ใน 15 เปอร์เซ็นต์
พอคลอดลูก พวกเขาก็แต่งงานกัน
จากนั้นก็หย่ากัน
เขาบกพร่องตั้งหลายเรื่อง แต่กลับมาขอหย่าอย่างมั่นใจ
ที่อยากหย่า เพราะอยากมีความสุขเหรอ
ใช่
พอมาคิดดูแล้ว ฉันสูบบุหรี่ กินเหล้าเยอะมาก
ยังไงแบบนั้น ฉันคงมีชีวิตอยู่ไม่นานอยู่ดี
และนี่ก็ไม่ใช่ชีวิตแบบที่ฉันต้องการ
เคยคิดจะเลิกดื่มเหล้า สูบบุหรี่
เพื่อให้มีชีวิตที่ยืนยาวขึ้นมั้ย
ฉันไม่อยากใช้ชีวิตอยู่ในนรกไปอีกนาน
ที่ผ่านมามันก็เหมือนนรกอยู่นะ
แต่ก็ต้องมีชีวิตอยู่ เพราะไหนๆ ก็มาอยู่ในโลกนี้แล้ว
อย่างน้อยฉันก็อยากมีความสุข
แล้ว...
ความสุขของฉันล่ะ
ฮันจู
ทำไมถึงมาถามฉันเรื่องความสุขของเธอ
นี่!
นี่
ไอ้สารเลว...!
นี่!
อึนจองตั้งใจจะจับเขามาฆ่าให้ได้ แม้ว่าเธอเองจะต้องตาย
แต่คนเฮงซวยแบบเขา จับตัวยาก
ผมวิ่งวันละสองชั่วโมงทุกวัน
ผมต่อสู้ไม่เก่ง ฉะนั้น ต้องพร้อมวิ่งทุกสถานการณ์
สวัสดีครับ
เท้าผมทั้งสองข้างทั้งแบนและขนาดไม่เท่ากัน
ฉะนั้นผมใส่รองเท้ากีฬาทั่วไปไม่ได้
เวลาเลือกร้องเท้า ผมค่อนข้างจะจุกจิก แต่พอใส่คู่นี้แล้ว...
หลังจากนั้นไม่นาน การแสดงบ้าบอๆ ของเขาก็ติดเทรนด์
และเริ่มได้รับความสนใจ จนถึงขั้นได้โฆษณาทางทีวี
เขาไม่ต้องพยายามอะไรมากด้วยซ้ำ เพราะเขาเป็นพวกบ้าบออยู่แล้ว
แต่คนที่ถูกทิ้งไว้ให้่เลี้ยงลูก ต่างหากที่เจ็บปวด
ความทุกข์ยากในชีวิต
รสชาติแย่ชะมัดเลย
โนอินกุก รีบโตไวๆ แล้วมาดื่มกับน้านะ
ฮวังอินกุกต่างหาก ไม่ใช่โนอินกุก
ฉันให้ลูกมาใช้นามสกุลฉัน ยังไงเราก็ไม่ได้จดทะเบียนกัน
ใช่มั้ยจ๊ะ
ดีแล้วล่ะ
ชื่อโนอินกุกก็ไม่ได้เพราะขนาดนั้น แถมแปลว่าคนแก่อีกด้วย
ชนบทก็ไม่ดีกับคนแก่อยู่แล้วนี่เนอะ
ฮวังอินกุก ขอโทษที่ทำให้สับสนนะลูก
แม่จะทำให้ดีกว่านี้
ให้ตาย มีความสุขซะจริงนะ
แน่นอนสิ
ดูอินกุกสิ จะให้ไม่มีความสุขได้ยังไง
ถ้าเธอไม่โอเค อย่าแกล้งหัวเราะ ด่าออกมาบ้าง ด่าออกมาเลย!
ฉันไม่มีเวลามาด่าหรอก นมหมดแล้วเนี่ย
นี่ ฉันต้องไปสมัครงานที่มหาวิทยาลัยเปิด
ต้องทำงานด้วย
พอจะรู้จักที่ไหนบ้างมั้ย
อะไรนะ
ฉันไม่สายนะ ไม่สายนะคะ
ยินดีที่ได้รู้จัก อรุณสวัสดิ์ค่ะ
ฉันไม่ได้สาย
ห้ามมาถึงตอนใกล้เข้างาน หรือแม้แต่สายนิดหน่อยก็ห้าม
ค่ะ ฉันรู้ค่ะ
อย่าบอกใครว่าเธอมีลูก ตัวห้ามเหม็นกลิ่นนมผง
ค่ะ ฉันทราบ
ไปเอาของที่ต้องใช้ถ่ายทำ แล้วไปที่กองเดี๋ยวนี้เลย
คนเดียวเหรอคะ
ไปก่อนเถอะ รู้ทางใช่มั้ย
รู้ค่ะ
คัต!
ไอ้พวกโง่!
ไร้สมอง ไร้ประโยชน์
ไอ้โง่เอ๊ย
บอกแล้วใช่มั้ยว่าให้ทิ้งไป ผมเพิ่งทิ้งไปไม่ใช่เหรอ
ฉันจำได้ค่ะ
ภูมิใจจัง คุณจำได้ด้วย
เราต้องไทอินสินค้านี้ด้วย
ก่อนหน้านี้คุณก็ไม่ยอมไทอิน นี่ฉากสุดท้ายแล้วด้วย
ใช่ ถูกต้อง
ตอนที่ตัวเอกเรากำลัง ยิงปืนบ้าระห่ำอยู่
เขาน่าจะกินเยลลี่เข้าไป
หัวหน้าฉันบอกว่า
ให้คนงานทำเยลลี่หล่นไว้ที่พื้น ก่อนโรงงานจะโดนปิดก็ได้
เธอบอกให้ทำแบบนั้น
คนงานในโรงงานไม้กินเยลลี่ แล้วมันก็ร่วงพื้น
โดยที่รู้ว่าตัวเอกจะต้องตาย แล้วก็ทำหล่นไว้
- ต้องอย่างนั้นใช่มั้ย - ค่ะ ต้องเป็นแบบนั้น
เป็นแบบนั้นบ้าอะไรล่ะ
แม่งเอ๊ย เลิกถ่าย!
เปลี่ยนชื่อหนังเป็นเยลลี่เลยมั้ยล่ะ
ผู้กำกับคะ ขอโทษที่ขัดจังหวะด่า
แต่มีคนโทรมาบอกว่าลูกฉันป่วย
หัวหน้าฉันก็ไม่มาเหมือนกัน
แล้วฉันก็ต้อง...
ไปแล้ว
ยัยผีบ้า
นังผีบ้าเห็นแก่ตัว
ลูกเธอป่วยเหรอ ฉันก็โคตรป่วยเลยตอนนี้
ฉันจะฆ่าเธอตอนกินเยลลี่
ยอมลงนรกเลย!
อินกุกลูกแม่!
อินกุก!
ตายแล้ว
ทำไมมาช้าจังละคะ
ไข้เขาสูงมากเลย
พอฉีดยาแล้วไข้ก็ลดลงไปหน่อย
ขอบคุณมาก ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณนะคะ
ไหนๆ เราก็พูดเรื่องนั้นกันแล้ว คุณมีความฝันจะเป็นนักแสดงตลกตั้งแต่เมื่อไหร่
มันเกิดขึ้นตอนผมเจอเธอ
เดี๋ยวนะ หมายความว่าไง
- โรแมนติกจัง - เธอบอกว่าชอบคนมีอารมณ์ขัน
ผมก็เลยไปที่โรงละครแบบสุ่มสี่สุ่มห้า
จริงรึเปล่า
ไม่เข้าท่าเลย
ใช่ เหมือนโกหกเลย
ผู้หญิงที่คุณรักบอกคุณว่าเธอชอบคน มีอารมณ์ขัน
แล้วคุณก็ไปที่โรงละครเลยน่ะเหรอ
เป็นไปไม่ได้
มันเป็นเรื่องจริงนะ ผมไปแบบสุ่มสี่สุ่มห้าเลย
ผมบอกไปว่าต้องทำให้เธอหัวเราะ แล้วก็ขอให้พวกเขาสอนผมหน่อย
เท่าที่ผมจำได้
มีหนุ่มหล่อคนนึงร้องไห้ เดินเข้ามาในโรงละคร
เขาร้องไห้คุกเข่าอ้อนวอน ให้เราสอนเขา
แบบนั้นคุณเลยคิดประโยคเด็ดขึ้นมาได้ใช่มั้ย
ใช่ ผมล้อเลียนเขา
ยอมรับนะว่าเขาเป็นคนโรแมนติก
ฉันน่าจะฆ่าหมอนั่นทิ้งไปซะ
งั้นคุณก็คงไม่เจอผม
คงงั้นแหละ
โทษทีนะ
อึนจองชอบสารคดีตั้งแต่ยังเด็ก
และความฝันเธอไม่เคยเปลี่ยนไป
เธอได้เป็นทีมงานของบริษัททำสารคดีแนวหน้า
แต่พวกรุ่นพี่เธอเป็นพวกชอบความรุนแรง
บริษัทเองก็ไม่ได้คำนึงถึงมาตรฐาน แรงงานทั่วไปเลย
นี่ อึนจอง
งานค้นคว้าหาข้อมูลทั้งวัน มันเหนื่อยใช่มั้ยล่ะ
ถ้าเหนื่อยก็ไปชงกาแฟให้เราสิ
ถ้านั่งนานเกินไปจะเจ็บก้นนะ
ไปสิ
เอากาแฟสำเร็จรูปนะ
โคตรงี่เง่าเลย! บอกให้แก้ตามลำดับไง
เธอคิดว่าตัวเองเป็นใคร อยากทำอะไรก็ทำงั้นเหรอ
เจียมตัวซะบ้างนะ
ฉันให้งานเธอยากมากใช่มั้ย ห้ะ
ทุกคนเข้าใจที่ฉันพูดนี่ ทำไมเธอไม่เข้าใจ
ฉันจ้างยัยโง่นี่มาทำไมเนี่ย น่ารำคาญชะมัด
จะบ้าตายเพราะเธออยู่แล้ว
สำหรับเธอมันยากมาก แต่เธอกลับคิดว่า
ฉันจะอดทน
พวกบ้านี่ก็เป็นลูกจ้างที่ได้เงินเดือนเหมือนกัน
เก่งแต่พูดกับคนอื่น เหมือนเขาเป็นผักปลา
เธอคิดแบบนั้นแล้วก็อดทน
จะบ้าตายแล้วเว้ย
งั่งเอ๊ย
คืนนี้มีทานมื้อค่ำกับบริษัทนะ
วันนี้ฉันมีนัดค่ะ
ล้อเล่นน่ะ
ขอโทษนะคะ
ทุกคนขยันทำงานกันมาก ชน!
- ชน! - ชน!
- ทำงานได้ดีมากเลยนะคะ - ทำงานได้ดีมากเลยนะครับ
- ขอบคุณนะคะ - ขอบคุณนะครับ
ทำอะไรของเธอน่ะ
ทำไมไม่ดื่ม
เพื่อสุขภาพที่ดี
จะได้อายุยืนๆ
ยัยบ้าเอ๊ย
ช่างเถอะ
ไหนๆ ก็ไม่ดื่มแล้ว
งั้นเดี๋ยวเธอขับรถพาฉันไปส่งบ้านด้วยนะ
เห็นมั้ย บอกแล้วว่าเธอต้องชอบ
วิธีนี้ได้ผลด้วย
แบบนี้ไงผมถึงได้นับถือเขา
ใครอดทนได้ก็จะชนะ
เธอคิดแบบนั้นแล้วก็เก็บมันไว้ในใจ
แต่...
- อึนจอง - ถึงแล้วค่ะ
เธอ...
คะ
อยากเรียกฉันว่าที่รักมั้ย
เมื่อกี้ว่าไงนะ ไอ้เวร
อะไรนะ เฮ้ย
เฮ้ย หยุดนะ
อึนจอง อึนจอง
นี่ เธอเป็นอะไรของเธอ
อึนจอง อึนจอง!
ที่นี่ถือว่าดี เพราะรอบข้าง มีแต่ออฟฟิศเต็มไปหมดเลย
ติดกับถนนใหญ่ด้วย มลพิษทางเสียงก็จะไม่เยอะเท่าไหร่
เท่าไหร่เหรอคะ
มีค่ามัดจำ 20 ล้านวอน และค่าเช่าต่อเดือนอยู่ที่ 450,000 วอน
- โกหก - อะไรนะ
ที่นี่ถูกกว่าที่แถวนี้เยอะ
ไม่มีที่ดักควันเหมือนกัน
ที่นี่เท่าไหร่คะ
เงินมัดจำ 10 ล้านวอน และค่าเช่าอีก 150,000 วอน
โกหก
ถ้าคุณหาที่เช่าออฟฟิศอยู่ 150,000 วอนต่อเดือนยังแพงอีกเหรอ
คุณบอกงบผมมาเลยดีกว่า
ฉันจะทำสารคดี
เธอจะต้องประสบความสำเร็จ อีอึนจอง
ฉันอาจจะเริ่มด้วยความอ่อนแอ
แต่อนาคตฉันจะต้อง...
มันจะต้องพังไม่เป็นท่า
เดี๋ยวก็เจ๊ง
ฮวังฮันจู เธอคิดแบบนั้นเหมือนกันเหรอ
ฉันก็กังวลเหมือนกันนะ
แต่ก็สู้ๆ นะ
ห้องน้ำประตูเปิดอัตโนมัติ สไตล์จีนเหรอ
รู้ใช่มั้ยว่าที่จีนมีแบบนี้เยอะเลย
อย่างน้อยก็มีเพดาน ยังดีนะ
โห
เคยลองนั่งขี้แล้วถือร่มในวันที่ฝนตกดูบ้างรึยัง
ฉันเคยลองมาแล้ว
ฟังดูอบอุ่นดี
สัมภาษณ์กับคนที่สนับสนุนคนญี่ปุ่นเหรอ
น่าสนุกนะ
ทุกคนก็เริ่มพูดแบบนั้นแหละ
จากนั้นก็จะสาดน้ำใส่หน้า หรือไม่ก็คว่ำโต๊ะ
"ไปหากลุ่มคนสนับสนุนญี่ปุ่น และทายาทเพื่อขอสัมภาษณ์"
"พูดคุยเรื่องกิจกรรม และการสะสมทรัพย์ของพวกเขา"
ดีนะ
ฮงแด คุณจบแค่มัธยม...
แต่มาเปิดร้านกาแฟสมัยยังหนุ่ม ต้องขอบคุณพ่อแม่คุณที่สนับสนุน
ฉันคิดตัดสินคุณไปเองเฉยๆ
จะปฎิเสธก็ได้ถ้ามันไม่จริง
ถูกแล้วครับ
คือว่า
คุณก็พูดเรื่องฐานะครอบครัวผมถูกแล้ว
แต่ไม่ใช่กับร้านกาแฟนี่
ผมเลิกเรียนมัธยม ย้ายออก แล้วก็สอบจีอีดีผ่าน
เริ่มทำธุรกิจที่ทงแดมุนตั้งแต่ยังไม่มีอะไร จนได้เป็นแบบทุกวันนี้
จริงๆ นะครับ
ผมพูดจริงนะ
ผมย้ายออกจากบ้านมา...
เพราะไม่ชอบนิสัยแย่ๆ ของพ่อแม่
ยังไงผมจะช่วยคุณ ในฐานะทายาทคนสนับสนุนก็แล้วกันนะ
ผมว่าผมช่วยคุณได้เยอะเลย
ไม่คิดว่าจะพูดแบบนี้เลย ฉันไม่รู้จะพูดอะไร
อึนจอง คุณเจ๋งจัง
ผมไม่ได้สนใจปัญหาทางสังคมขนาดนั้น
แต่ผมคิดว่าคนแบบคุณน่าจะเจ๋งดี ผมจะช่วยคุณนะ
ยังไงก็ ผมเป็นนักธุรกิจ เลยมีเงื่อนไขนิดหน่อย
ว่ามาสิคะ
ให้ผมลงเงินทำสารคดีนี้นะครับ
คุณอยากลงทุนกับสารคดี ที่มีแนวโน้มว่าจะล้มเหลวเหรอ
รู้ความหมายของคำว่า "การลงทุน" มั้ย
แน่นอนว่าผมได้เงินจากมัน
ถ้าได้เงินแล้วจะเอามาเสี่ยงลงทุน กับฉันทำไม
ก็ผมอยากเจ๋งเหมือนกันนี่
ขอแนะนำให้รู้จักนะครับ นี่ลุงผม
ลุงเป็นคนเดียวที่ผมติดต่อด้วย
เขาเป็นกลุ่มสนับสนุนญี่ปุ่นเต็มตัวเลย
สวัสดีค่ะ
เราเตรียมคำถามมาแล้ว ลุงอิงจากในนี้ก็ได้
[กลุ่มสนับสนุนญี่ปุ่น ชีวิตหลังอิสรภาพ]
ครอบครัวผมก็เป็นกลุ่มสนับสนุนเหมือนกัน
แต่บ้านลุงนี่สุดๆ เลย
บุตรหลานโดยตรงของผู้ทรยศอึลซาทั้ง 5
นี่ ฮงแด
ครับ
- คุณโอเคนะ - โอเค
ทำไมตัวเปียกแบบนี้ล่ะ
เขาปาของที่โดนแล้วอาจตายได้เลยนะ
พอหลบ ขาผมก็เลยแพลงน่ะ
แต่ผมไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร
พวกเขาปฏิเสธ
กลับเถอะ
ไสหัวไป!
- มันอยู่นั่น! - หยุดเลยนะ
หยุดเลย!
ผมรวบรวมทายาทกลุ่มสนับสนุนญี่ปุ่นมาให้
พวกเขาเป็นเพื่อนผม เพื่อนของเพื่อน เพื่อนของญาติๆ
นี่ ลาออกแล้วใช่มั้ย
ควรลาออกนะ
พวกเขาก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นนะ เวลาคุยด้วยน่ะ
แค่หยาบคายนิดหน่อย แล้วก็ใช้ชีวิตแบบไม่สนใจอะไร
แต่ฉลาดนะ
คุณต้องฉลาด ถ้าอยากให้คนเกลียด
ทุกคน ทักทายหน่อย
สวัสดีค่ะ ฉันอีอึนจอง เป็นผู้กำกับ
ทำไมมองผมแบบนั้นล่ะ
ไม่มีเหตุผล
ฉันกำลังคิดว่าจะให้ส่วนแบ่งคุณ เรื่องทำสารคดี
ทำไมคุณดูตื่นเต้นจัง
เรื่องเงินก็เป็นเรื่องน่าตื่นเต้นนี่นา
ก็ใช่ แต่...
มีอีกเรื่องที่น่าตื่นเต้นกว่าเรื่องเงิน
อะไรเหรอ
อะไรสักอย่างนั่นแหละ
ทำให้มันเถอะนะ
คิดว่ามันจะรอดมั้ย
มันก็ไม่ได้อะไรขนาดนั้นนี่
ถ้าตั๋วขายหมด เราก็ค่อยดูรอบต่อไปก็ได้
งบทำสารคดีของอึนจองอยู่ที่ 100 ล้านวอน
มีคนมาดูหนังสารคดีของเธอถึงสามล้านคน
เธอกลายเป็นมหาเศรษฐี
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
พี่คะ เราไปกันเถอะ ที่นี่ฝุ่นเยอะเกินไปแล้ว
มีแต่ฝุ่นเล็กๆ
ฝุ่น
ตายแล้ว พี่รอก่อนนะ
อันตรายนะ รีบไปจัดการเดี๋ยวนี้เลย
ตายจริง! มาขวางทางพี่ได้ยังไงกัน
พี่คะ ฉันไม่อยากให้ป๊อปคอร์น ติดรองเท้าสวยๆ ของคุณ
ป๊อปคอร์นไร้ค่า
ระวังนะ
- ระวังๆ - ระวัง
อึนจองบอกว่า เธอเพิ่งคิด เรื่องนี้เป็นครั้งแรก
ว่าคุณค่าของเงินและชื่อเสียง มันสำคัญน้อยกว่าคุณค่าของความรัก
สิ่งที่น่าตื่นเต้นมากกว่าเงินคือความรัก
ผมรู้ ผมดูหนังมามากพอ ที่จะรู้ว่ากำลังจะทำอะไรกัน
โชคดีนะ แถมยังรู้อีกด้วยว่า กำลังจะไปที่เตียงกัน
แต่น้องพี่ก็อยู่ตรงนี้
ถ้าพี่อยู่กันสองคนก็คงจะเป็นเรต 15+
แต่ถ้าผมอยู่นี่ก็คงเป็นเรตอาร์
อย่าทำให้มันน่าอึดอัดเลย
ผมทำแบบนั้นหลายครั้งตอนคุณหลับ
จุ๊บฉันเหรอ
ใช่
ฉันหลับอ้าปากนะ
ผมถึงได้จุ๊บคุณไง
ไม่น่าล่ะ ในฝันถึงร้อนแรงขนาดนี้
จริงเหรอ
เล่าให้ฟังหน่อยสิ
ฉันทำให้ดูดีกว่า
ใจที่กว้างขวางของคนคนนึง...
มีขีดจำกัดบ้างมั้ยนะ
ฉันยกผมให้เอามั้ย
ไม่ ไม่ต้องเลย
ทำไมล่ะ ผมฉันเยอะนะ
ผมไม่ได้บอกอะไรคุณอย่างนึง
อะไรเหรอ
ผมคุณไม่ได้สวยขนาดนั้นหรอก
แต่ก็ไม่เป็นไร
เพราะหน้าคุณสวย
คุณก็หล่อเหมือนกัน
ฉะนั้นไม่เป็นไร
ให้ตาย หล่อชะมัดเลย
รู้น่า
อึนจองมักเป็นคนที่เข้มแข็งที่สุด
ทุกคนดีใจมากที่อึนจอง ทำใจได้แล้ว
แม้เราจะรู้ดีว่าเธอพยายามอย่างหนัก
แต่เธอก็เริ่มยิ้มได้
เราคิดว่าเธอจะดีขึ้น
พี่ พี่!
ฉันขอโทษ...
ขอโทษนะ...
ช่วยกันปกป้องเด็กๆ ด้วยนะคะ
เรารอการสนับสนุนจากคุณอยู่
ไม่
พี่เขายิ้มนะ
ปัญหาอยู่ที่...
พี่เขายิ้มให้กับเรื่องที่มันไม่ควรยิ้ม
ผมยังต้องไปทำงานนะ
อืม
นอนต่อเถอะ
ฉันหิว จะทำรามยอนกิน เอาด้วยมั้ย
ไม่เอา
- อินกุก - คุณน้า!
หลานรัก!
ฉันจะมาพักร้อนที่นี่
ฮวังอินกุก ลูกตัวหนักแล้วนะ
ลงมา!
ฮวังอินกุก!
หลบไป
- ค้อน กระดาษ กรรไกร - ค้อน กระดาษ กรรไกร
เพื่อที่จะดูแลอึนจอง ทำให้ผู้หญิงสามคน และผู้ชายสองคนมาอยู่บ้านเดียวกัน
ฉันรู้เจตนาแอบแฝงนะ
เจตนาที่กลับมาอยู่ด้วยกันจริงๆ น่ะ
ลดค่าเช่า
แบ่งเบาภาระเรื่องเลี้ยงลูก
หาคนช่วยทำงานบ้าน
ฮวังอินกุก แม่บอกแล้วไง ว่าห้ามวิ่งตอนกลางคืน
ไปอาบน้ำได้แล้ว
ถูก
ฉันพูดถูก
ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุผลอะไร ทุกคนก็มีความสุขที่ได้อยู่ด้วยกัน
เวลาผ่านไปอึนจองก็ดีขึ้น
เรายังได้รู้ถึงคุณค่าของช่วงเวลาธรรมดา ที่ไม่มีปัญหาใดๆ
แต่ก็ยังมีอยู่ปัญหานึง
เราเคยไปมาแล้วใช่มั้ย
ทำไมรู้สึกเหมือนเคยไปมาแล้วเลย
คุณอาจไปเองก็ได้ ไม่ได้ไปกับผม
เข้าใจแล้ว
ความจำแย่จริงๆ เลย
เราไปกันก่อนวันฉายหนัง เพราะคุณรู้สึกไม่ค่อยสบายไง
ก็น่าจะบอกกันสิ
ทำไมต้องมาทดสอบกันด้วย
เราเริ่มชินกับพฤติกรรมของเธอ จนไม่แปลกใจอะไรแล้ว
นอกจากเรื่องนั้น ทุกอย่างก็เป็นเหมือนเคย
ไม่มีปัญหาอะไร
ไม่รู้ ฉันรักเธอ
ที่แน่ๆ คือเราไม่กล้าที่จะรับมือกับมัน
จุดสูงสุดของความมั่นคง
การเปลี่ยนแปลงเล็กๆ เป็นเรื่องที่น่ากลัวสำหรับเรา..
ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่เกือบจะสูญเสียคนรักไป
นี่เหรอชีวิต
แล้วก็อดทนเพื่อให้ผ่านเรื่องยากๆ เพื่อความสุขในชีวิต
ค่อนข้างเป็นการมองโลกในแง่ร้าย แต่มันก็จริงจนแทบจะรับไม่ไหว
รับไม่ไหวแน่ๆ
ปฏิเสธไม่ได้เลย
แต่ฉันมีความสุขที่ได้สร้างความทรงจำพวกนี้
คุยกับทุกคนแบบนี้
แค่นั้นฉันก็มีความสุขมากแล้ว
เราเพิ่งจะ 30 เอง อย่าเป็นคนอ่อนไหว แล้วก็มองย้อนอดีตเลย
มันน่ารำคาญ
ไว้ค่อยมองกลับไปตอน 40 แทนแล้วกัน
แบบนั้นก็ได้
อย่าหันกลับไปมองอดีตเลย
แล้วก็ไม่ต้องกังวลถึงอนาคต
เรามา...
โฟกัสที่วิกฤตที่เราเจอกันอยู่ดีกว่า
วิกฤตแบบไหน
ฉันอยากกินรามยอน
ฉันไม่ทำหรอกนะ
- ไม่กินนะ - จริงเหรอ
พูดแบบนั้นได้ยังไง
พูดแบบนั้นตอนนี้ได้ยังไง
ถ้าทนไม่ไหวก็เข้าไปในห้องสิ
ต้มมาสามห่อเลย
ไม่เหลือข้าวแล้วใช่มั้ย
มีสิ ข้าวเย็นน่ะ
ให้ตาย
- เอามั้ย - เอาสิ
ทำรามยอนไป ฉันจะหั่นกิมจิ
ในวันที่เรารอให้การกินรมยอนตอนดึกๆ ดีกับสุขภาพ
เราแค่...
หวังว่าเราจะตื่นเต้นกับมันไปแบบนี้
และยอมรับการอยู่ช่วงวิกฤตแบบนี้ไปได้เสมอ
ได้แต่หวังว่าจะมีความสุข
เราคิดเรื่องนี้ตอนกินรามยอน
ในค่ำคืนที่น่าเบื่อ
[ดราม่าจ๋า มาหาหน่อย]
- ฉันจับมือผู้ชาย - ฉันนอนกับผู้ชายมา
ฉันบริจาคไปทุกอย่างเลย
ออกไป
พูดง่ายๆ ก็คือฉันไล่เธอออก
ไม่เอา ฉันไม่ไป
ชีวิตฉันมีทั้งเรื่องดี เรื่องร้าย
- ฉันชอบคุณ - ทำไมต้องสารภาพรักตอนกินข้าวด้วย
- ก็ฉันสารภาพตอนคุณไม่ยุ่ง - งั้นเหรอ
แต่เรายังอยู่ในโรงอาหารนะ
พูดตรงๆ เลย ได้กันแล้วใช่มั้ย
จับเชบับ
ไปจับตัวไอ้กรวกที่เพิ่งออกไปที
จับและซ้อมมันตอนกินอยู่นั่นล่ะ
โกรธอะไรกันรึเปล่า
ขอบคุณที่ทำให้ผมทำงานสนุกนะ
ถ้าคุณเป็นนักเขียน แสดงว่าคุณโสด
- ทำไมล่ะ - เพราะคุณเป็นคนอ่อนไหว
ถ้าคุณเป็นผู้กำกับ คุณก็คงจะโสดสินะ
- ทำไมล่ะ - เพราะคุณน่ารำคาญ
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย